Sporten met type 1 diabetes en een Hybrid-Closed-Loop (HCL) systeem kan verrassend lastig zijn. Hoewel deze systemen veel stabiliteit bieden voor glucosewaarden (vooral ’s nachts), kunnen ze tijdens of vlak voor het sporten juist zorgen voor onverwachte hypo’s.
Veel mensen herkennen dit: je verhoogt je streefwaarde, eet wat extra koolhydraten, bereidt je training goed voor, en tóch ga je laag tijdens je workout. Wanneer je achteraf naar je pomp- of CGM-data kijkt, zie je vaak dat het algoritme op de achtergrond alsnog extra insuline heeft toegediend.
De belangrijkste oorzaak is dat snelwerkende insuline tijdens inspanning veel sterker en sneller werkt. Een kleine automatische correctie kan daardoor ineens genoeg zijn om een flinke hypo te veroorzaken.
Soorten Hybrid-Closed-Loops
Een HCL systeem stuurt insuline automatisch bij op basis van CGM-metingen. Bij stijgende glucose geeft een algoritme de instructie aan de insulinepomp om extra insuline toe te dienen, en bij dalende glucose verlaagt het basaal of pauzeert het de toediening.
Er zijn grofweg twee typen algoritmes. Zelflerende systemen, zoals de Medtronic 780G, Omnipod 5 en Medtrum Nano, gebruiken eerdere data om toekomstige insulinebehoefte te voorspellen. Dat kan onhandig zijn wanneer je training afwijkt van eerdere sessies, bijvoorbeeld als je langer, intensiever of op een ander tijdstip sport dan normaal.
Rule-based algoritmes, zoals Tandem Control-IQ en DIY Loop, werken meer op basis van vaste instellingen zoals basaalprofielen, koolhydraatratio’s, gevoeligheidsfactoren en glucose-targets. Deze systemen geven je vaak meer controle over hoe agressief het algoritme reageert, wat ze in de praktijk meer voorspelbaarder kan maken tijdens sport (vooral bij duursport).
Mijn ervaring is dat rule-based systemen het makkelijker maken om trainingen stabiel en planbaar te houden. Het algoritme geeft tenslotte niet op eigen houtje een microbolus op inschatting op basis van historische patronen die niet relevant zijn op dat moment.
Toch blijft er ook bij dit soort algoritmes een risico op ongewenste bolussen, zeker wanneer je eerdere instellingen niet meer helemaal aansluiten bij je actuele insulinegevoeligheid.
Methode voor stabiele glucosewaarden met HCL tijdens sport
Een meer voorspelbare strategie voor sporten met een HCL die je kunt overwegen is daarom: tijdelijk uit automodus gaan.
Door ongeveer 3 tot 4 uur vóór je training de automodus uit te schakelen (genoeg tijd om actieve microbolussen uit te laten werken) en terug te gaan naar handmatige pompmodus, voorkom je automatische microbolussen en onverwachte correcties.
Je weet dan exact hoeveel actieve insuline er in je lichaam zit, wat het veel makkelijker maakt om een herhaalbaar en controleerbaar scenario te creëren.
Na een paar trainingen leer je zo heel precies hoeveel insuline en koolhydraten jij nodig hebt om je workout te starten, met stabiele glucosewaarden te trainen en goed te eindigen, zonder verrassingen.
Na de training kun je de automodus weer inschakelen, zodat je opnieuw profiteert van de automatische regulatie gedurende de rest van de dag en vooral ’s nachts.
Kies je Hybrid-Closed-Loop bewust
Kort samengevat: Hybrid-Closed-Loop systemen zijn krachtig, maar niet altijd ideaal tijdens sport. Hypo’s ontstaan vaak doordat zelflerende algoritmes reageren op data uit het verleden, terwijl training vraagt om vooruitdenken. Meer controle krijg je door een rule-based systeem te gebruiken of tijdelijk handmatige modus in te schakelen rondom je workouts.
Als je vaker sport met type 1 diabetes en je glucose beter onder controle wilt houden tijdens training, loont het om je systeem bewust strategisch te gebruiken, in plaats van het algoritme altijd alles te laten bepalen.
Geef een reactie